Een schilderij met een verhaal

Een schilderij met paarse bloemen…dat wilde ze al graag een tijdje, voor aan de muur in de slaapkamer. Pa moest dat maar een keer voor haar schilderen. Dat was er echter nog steeds niet van gekomen, dus besloot ik dat ik het voor haar zou gaan maken voor haar 70e verjaardag.

Op 7 mei 2014 zou die heuglijke dag zijn…op 3 mei, 4 dagen ervoor overleed mijn lieve be98a28c2a11619d4d45800059b48581_f186moeder.
Het ging de weken daarvoor al steeds slechter met haar, een 2-jarige ziekteperiode begon op zijn eind te lopen.
Ik moest dus snel zijn als ik wilde dat zij er nog van kon genieten.

Op 24 april verhuisde mijn moeder naar een hospice. Het schilderij was toen net klaar en ik gaf het alvast aan haar, zodat ze hopelijk iets had waar ze blij van werd, als ze ernaar keek. We hingen het schilderij zó op dat zij er vanuit haar bed naar kon kijken. Het bleek een schot in de roos…ze was er helemaal weg van en raakte er niet over uitgepraat tegen iedereen die de kamer in kwam. Voor het eerst toonde zij zich openlijk trots op een werk wat ik had gemaakt, wat mij ontroerde.

Acht dagen heeft zij er maar van kunnen genieten…zo kort, maar voor ons beide waardevolle dagen, voor elk van ons vanuit een ander gezichtspunt.
Het schilderij kreeg een bijzondere betekenis…ook voor de familie door wie zij was omringd in haar laatste dagen. Het is tot op het laatst toe aan haar zijde geweest…toen zij opgebaard lag en zelfs tijdens de uitvaart, zo wilde mijn vader en zusje het graag.

Nooit kijk ik meer met dezelfde ogen naar dit werk, dat zó spontaan uit mijn handen was ontsproten tijdens een gemoedstoestand van blijdschap en dankbaarheid naar haar. Er zit nu een lading op het schilderij die het nooit meer kwijt zal raken…één van verdriet om haar te moeten missen. Toch heeft het ook een mooie en positieve kant…deze hortensia’s hebben haar in haar laatste dagen van haar leven nog wat kleur gegeven en dat doet mij goed.

Het werk heeft nu een mooi plekje bij mijn vader in de woonkamer gekregen. Elke keer als ik ernaar kijk denk ik aan haar en onze laatste dagen samen…mijn lieve moeder, de sterkste vrouw van de wereld.
Het is een schilderij met een bijzonder verhaal geworden.